ΔΕΝ ΕΜΑΘΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑ

Δεν έμαθα γράμματα πολλά,

μικρός ήμουν σαν τα αποδημητικά πουλιά,

που έρχονται και φεύγουν.

Συνέχεια μετακομούν,

την ζέστη ψάχνουν,

για να βρουν Θαλπωρή γυρεύουν.

Αυτά δεν έχουν πολιτικούς,

αυτά έχουν κυνηγούς,

από δαύτους κινδυνεύουν.

Δεν έμαθα γράμματα πολλά…

Αυτό δεν αλλάζει την καρδιά,

αγάπη του ενγράμματου,

και οι αγράμματοι προσφέρουν.

Αγαπούν πραγματικά,

δεν ξέρουν να ελίσσονται ,

να πάνε στη βρωμιά.

Δεν έμαθα γράμματα πολλά …

Πόνταρα μόνο στην καρδιά,

ψέματα δεν λέει,

όταν θλίβεσαι αυτή από μέσα κλαίει.

Την πίστη σου και την καρδιά,

ποτέ μην την προδώσεις,

θα σε φωτίσουν κάποτε και δεν θα μετανιώσεις.

Καμόντος  17/01/2016

ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟΝ ΑΛΙΜΟ

Απόγευμα στον Άλιμο,

στου Μπάτη περπατώ.

Αγναντεύω τον ορίζοντα,

τον Σαρωνικό κοιτώ.

Με γύρισε πολύ παλιά,

στης νιότης μου τα χρόνια,

στης ευτυχίας τους καιρούς,

τα όμορφα τα χρόνια.

Απόγευμα στον Άλιμο,

στου Μπάτη περπατώ.

Τον εαυτό μου τιμωρώ,

ευθύνες του ζητώ.

Άλλαξε η σκέψη μου,

με πήγε στον Χριστό,

ένιωσα υπέροχα,

είδα το σωστό.

Τελείωσε η βόλτα μου,

στον Άλιμο θαρρώ.

Με ένα φινάλε υπέροχο,

σκέφτηκα τον Χριστό.

Καμόντος 20/12/2015

ΧΤΕΣ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ

Χτες ονειρεύτηκα,

τα δυο μου τα αδέλφια,

τον Γιάννη και τον Πάνο,

τους είδα σε ωκεανό,

να πέφτουν σε κυκλώνα.

Σπασμένα άλμπουρα,

σ αυτά ήταν πιασμένα,

αγκαλιασμένα ήτανε,

παρακαλούσαν τον Θεό,

να κόψει τον αέρα.

Πως χώρισαν οι δρόμοι μας ;

Αγαπημένα αδέλφια ;

Καμόντος 7/1/2016