Ατύχησα μες την ζωή μου όλη,
άφησα την φαμίλια μου,
Με άδειο πορτοφόλι,
το δίκιο το εμοίραζα,
πάντα σε λάθος χέρι.
Δεν ήξερα αν η ζωή,
κάτι κακό θα φέρει.
προσπάθησα αγάπη να προσφέρω,
ακόμα και τα υλικά,
ποτέ δεν τα αγαπούσα.
Αγάπαγα τους άνθρωπους,
συνήθως τους λεβέντες,
με φάγανε γιατί ήτανε και κλέφτες.
Κλέφτες και ψεύτες βάλθηκαν,
να φάνε τον λεβέντη.
Καλά αυτόνε φίλοι μου,
η φαμιλιά τι φταίει ;
Το βίο της εφάγανε και κάνουν το κοροΐδο.
Συγνώμη φίλοι μου πολύ,
Αυτά που αναφέρω,
Μ αδίκησαν οι κοντινοί,
Οι άνθρωποι οι δικοί μου.
Δεν ξέρανε ότι κάποια στιγμή,
Κάτι κακό θα πάθω.
Και ο λεβέντης δεν θα μπορεί,
Να σηκωθεί από κάτω.
Καμόντος 27/05/2014
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου