Πατέρα που με άφησες
,
Σε όλους τους
απίστους.
Πιστεύω δε το γνώριζες,
Που μ άφησες σε άπληστους.
Μες το Γιοχάνεσμπουργκ που ζω,
Θηρία συναντάω,
Ακόμα και τους κοντινούς,
Σαν φίδια τους κοιτάω.
Μην μετανιώνεις Κάπο μου,
Που απ’ την ζωή έχεις φύγει,
Ενενηνταεννέα ,δεκατέσσερα,
Δε θα βλεπες ,κάτι καλό να γίνει.
Τις μάχες που έκανες και έκανα μαζί σου,
Κοροΐδο μας επιάσανε,
Διότι οι πιο βρώμικοι ΡΟΜ,
Είναι οι συγγενείς σου.
Καμόντος 12/06/2014
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου